Volgens de definities van REACH is een voorwerp een object waaraan tijdens de productie een speciale vorm, oppervlak of patroon wordt gegeven waardoor zijn functie in hogere mate wordt bepaald dan door de chemische samenstelling. Voorbeelden van een voorwerp zijn een telefoon, een bloemenvaas. De richtlijn voor stoffen in voorwerpen beschrijft een aantal voorbeelden van stoffen / mengsels (preparaten) versus voorwerpen. De REACH-helpdesk doet geen uitspraken of een bepaald product een voorwerp dan wel een mengsel is. De beslissing of iets een voorwerp is, is de verantwoordelijkheid van het bedrijf dat het voorwerp produceert of importeert.

Neen, voor voorwerpen geldt geen registratieplicht. Mogelijk geldt wel een registratieplicht als u stoffen in voorwerpen invoert van buiten de Europese Unie. Zie voor een toelichting vraag 3.

Producenten of importeurs van voorwerpen zijn volgens artikel 7, lid 1 van REACH verplicht stoffen in voorwerpen te registreren als:

• De stof bij normaal gebruik bedoeld is om vrij te komen (zie vraag 4) en,
• De totale hoeveelheid van de stof in de voorwerpen meer is dan 1 ton per producent/importeur per jaar en,
• De stof nog niet voor dat specifieke gebruik is geregistreerd.            

Er is sprake van ‘bedoeld vrijkomen’ als het vrijkomen essentieel is voor het eindgebruik van het voorwerp of als het vrijkomen van de stof een waarde toevoegt aan het voorwerp. De stof is dus in het voorwerp opgenomen met doel om tijdens het gebruik vrij te komen.

Het gaat bijvoorbeelden om parfum in geparfumeerde gummetjes of geparfumeerde doekjes. 

Als het voorwerp stoffen bevat die bedoeld zijn om bij normaal gebruik vrij te komen, dan kan voor die stoffen een registratieplicht gelden. Voorwaarde hiervoor is dat deze stof nog niet is geregistreerd voor dat gebruik én dat de stof in die voorwerpen aanwezig is in hoeveelheden van meer dan 1 ton per jaar per importeur. Als dat het geval is, geldt voor de stof(fen) in het voorwerp een registratieplicht. Deze stof(fen) moeten uiterlijk 1 december 2008 worden gepreregistreerd om gebruik te kunnen maken van de overgangstermijnen voor registratie genoemd in artikel 23 van REACH. 

Als het voorwerp stoffen bevat die voorkomen op de kandidaatslijst van autorisatieplichtige stoffen, dan geldt voor de importeur van deze stoffen onder voorwaarden een meldingsplicht (art. 7, lid 2) en een informatieplicht (art.33, lid1).

Meldingsplicht

De importeur of producent van de voorwerpen moet de stoffen op de kandidaatslijst van autorisatieplichtige stoffen melden aan het ECHA als:

• Het marktvolume van de stof meer dan 1 ton/jaar per importeur is en 
• De concentratie van de stof in het voorwerp meer dan 0,1 gewichtsprocent (1 g stof/kg voorwerp) is. Het gaat hierbij om de hoeveelheid van de stof berekend over het totale gewicht van het voorwerp.              

De meldingsplicht gaat in per 1 juni 2011. Het bedrijf moet een stof dan binnen 6 maanden nadat deze op de kandidaatslijst is geplaatst melden aan het ECHA. 

Informatieplicht

Er geldt een informatieplicht vanaf het moment dat een zeer zorgwekkende stof op de kandidaatslijst van autorisatieplichtige stoffen is geplaatst én het gehalte van de stof in het voorwerp meer is dan 0,1 gewichtsprocent. Om te voldoen aan de informatieplicht moeten leveranciers van voorwerpen waarin deze stoffen voorkomen:

• Hun afnemers informatie geven over de stof (ten minste de naam van de stof) om een veilig gebruik van het voorwerp mogelijk te maken.
• Op hun verzoek binnen 45 dagen voldoende informatie aan de consument geven om een veilig gebruik van de stof mogelijk te maken waaronder ten minste de naam van de stof (art. 31, lid 2).              

De informatieplicht geldt voor elk bedrijf dat voorwerpen aan derden levert.

Het ECHA kan alsnog besluiten dat registratie van de stof(fen) in de voorwerpen noodzakelijk is, als blijkt dat de stof vrijkomt uit de voorwerpen en dit een risico oplevert voor mens of milieu (art. 7 lid 5). 

Op grond van de autorisatieplicht (art. 56) kan het gebruik van een bepaalde zeer zorgwekkende stof in een voorwerp verboden zijn tenzij, voor dat gebruik een autorisatie is aangevraagd. Stoffen die autorisatieplichtig zijn, staan in bijlage XIV van REACH. Op dit moment zijn er nog geen stoffen opgenomen in bijlage XIV.

Op grond van art. 67 kunnen aan het gebruik van een stof in een voorwerp beperkingen voor het gebruik (restricties) zijn opgenomen. Deze restricties staan in bijlage XVII van REACH. Deze bijlage XVII bevat de stoffen die opgenomen zijn in de Stoffenverbodsrichtlijn (76/769/EC). De Stoffenverbodsrichtlijn vervalt per 1 juni 2009. Vanaf dat moment geldt bijlage XVII van REACH. 

Alle hoeveelheden van een stof die bedoeld is om vrij te komen moeten worden opgeteld. Enerzijds betekent dit dat voor een stof zowel de hoeveelheden die bedoeld zijn om vrij te komen als de hoeveelheden die niet bedoeld zijn om vrij te komen moeten worden opgeteld. Anderzijds betekent dit ook dat indien een stof bedoeld is om vrij te komen uit verschillende voorwerpen, alle hoeveelheden in die voorwerpen bij elkaar moeten worden opgeteld (zie voorbeeld). Ook voor de meldingsplicht (art 7 lid 2) moeten de hoeveelheden van eenzelfde stof in verschillende voorwerpen bij elkaar worden opgeteld.

De hoeveelheden van dezelfde stof in mengsels moet echter niet hierbij worden opgeteld omdat deze vallen onder de registratieverplichting van art. 6 uit REACH.

Voorbeeld: Een bedrijf X importeert drie voorwerpen (A, B en C). In die voorwerpen is een bepaalde hoeveelheid van stof X aanwezig. Bij voorwerp A is de stof niet bedoeld om vrij te komen. Bij voorwerp B en C is een deel van de stof bedoeld om vrij te komen. De hoeveelheden zijn gegeven in onderstaande tabel. 

Totaal is in dit voorbeeld dus 120 ton registratieplichtig (hoeveelheid van stof X in voorwerp B en voorwerp C samen). 

In bovenstaand voorbeeld is (de totale hoeveelheid van) stof X in voorwerp A niet registratieplichtig omdat de stof niet bedoeld is om vrij te komen. Bij voorwerp B en C is de totale hoeveelheid van stof X registratieplichtig ook al is maar een deel van de stof bedoeld om vrij te komen.

Neen, een producent of importeur moet alleen stoffen die zeer zorgwekkend zijn en als gevolg daarvan op de kandidaatslijst voor autorisatie zijn geplaatst melden bij het ECHA. De meldingsplicht geldt als:

• het marktvolume van de stof meer dan 1 ton/jaar per importeur is en, 
• de concentratie van de stof in het voorwerp meer dan 0,1 gewichtsprocent (1 g stof/kg voorwerp) is. Het gaat hierbij om de hoeveelheid van de stof berekend over het totale gewicht van het voorwerp.               

De meldingsplicht gaat in per 1 juni 2011. Het bedrijf moet een stof dan binnen 6 maanden nadat deze op de kandidaatslijst is geplaatst melden aan het ECHA. 

Volgens artikel 7.4 moet een bedrijf bij de melding de volgende gegevens overleggen:

• identiteitsgegevens van de producent of importeur van de voorwerpen 
• identiteit van de stof(fen) en indien beschikbaar de registratienummers 
• de indeling en etikettering van de stof(fen) 
• een beschrijving van het gebruik van de stof(fen) in het voorwerp en de vormen van gebruik van het voorwerpen of de voorwerpen 
• de hoeveelheidsklasse van de stof(fen)            

Neen, de meldingsplicht voor stoffen geldt alleen:

• als een producent of importeur meer dan 1 ton/jaar wordt produceert of importeert en,
• de concentratie van de stof in het voorwerp hoger is dan 0,1 gewichtsprocent. Deze 0,1 gewichtsprocent wordt beoordeeld ten opzichte van het voorwerp zoals dat wordt geïmporteerd. Dus als een auto als zodanig wordt geïmporteerd dient deze 0,1% beoordeeld te worden ten opzichte van de auto als geheel. Wordt een autostoel als zodanig geïmporteerd, dan dient de 0,1% beoordeeld te worden ten opzichte van de autostoel.              

Niet alle lidstaten in de EU onderschrijven dit standpunt. Nederland houdt vooralsnog vast aan de hier vermelde interpretatie van de meerderheid van de lidstaten. 

Deze vrijstelling van de registratie is onafhankelijk van de toeleveringsketen waarbinnen de registratie was gedaan.