REACH is van toepassing in de Europese Unie (EU). Zwitserland, Noorwegen, Liechtenstein en IJsland zijn geen EU-lid. Noorwegen, Liechtenstein en IJsland hebben afspraken met de EU gemaakt waardoor ze onderdeel zijn van de Europese Economische Ruimte (EEA). Deze landen hebben aangekondigd dat ze REACH volledig willen implementeren. Noorwegen en IJsland hebben dat inmiddels gedaan per 4 juni 2008. De import van chemische stoffen afkomstig uit Noorwegen en IJsland wordt vanaf die datum beschouwd als handel binnen de EU. Voor invoer van een stof uit deze landen geldt dus geen registratieplicht meer. 

Liechtenstein heeft REACH nog niet geïmplemeteerd maar heeft wel aangekondigd dat ze REACH volledig willen implementeren. Zodra REACH ook door Liechtenstein is geïmplementeerd, wordt de import van chemische stoffen afkomstig uit dat land ook beschouwd als handel binnen de EU en geldt bijvoorbeeld voor de invoer van een stof uit Liechtenstein geen registratieplicht meer. 

Omdat Zwitserland geen EEA lid is, geldt deze verplichting wel voor de import vanuit Zwitserland. Het is mogelijk dat Zwitserland ook nog afspraken met de EU gaat maken over REACH.

Voor de beantwoording van de importeursvraag moet in eerste instantie import onderscheiden worden van importeur. De definitie van import:

"Import: het binnen het douanegebied van de Gemeenschap brengen". In het Engels wordt daar nog het woord "fysiek" aan toegevoegd. 

Dus als een stof (fysiek) op EU grondgebied wordt gebracht is dat in principe import (de vraag of een stof al dan niet onder Douanetoezicht staat, is dus niet relevant voor wat wel en niet onder de import definitie valt). De vervoerder is doorgaans degene die de handeling import verricht. Inklaren is slechts een belastingtechnisch financieel- administratieve handeling waaraan normaliter geen rechten kunnen worden ontleend. 

De importeur is degene die verantwoordelijk is voor het (fysiek) op EU grondgebied brengen. 

Dit kan dus het bedrijf zijn dat opdracht heeft gegeven voor de import.

Het antwoord op de vraag wie verantwoordelijk is voor de import volgt uit de contractrelaties van de bedrijven. Als bedrijven overeenkomen dat degene die aangeeft ten invoer ook als verantwoordelijk voor import wordt beschouwd, dan is hij importeur onder REACH en verantwoordelijk voor registratie. Maar als bedrijven besluiten dat een expediteur/logistiek dienstverlener aangifte ten invoer doet, maar de eindverantwoordelijkheid voor de import bij een ander bedrijf ligt, dan wordt het laatstgenoemde bedrijf in de wettelijke context van REACH als importeur beschouwd. Het bedrijf is daarmee tevens verantwoordelijk voor de eventuele (indien wettelijk vereist) (pre-)registratie van de geïmporteerde stof bij het ECHA in Helsinki. 

Wordt niets vastgelegd, dan zal de vervoerder als importeur worden aangemerkt.